|
|



Biografie |
Mijn verhaal, begon de dag dat ik licht zag op 6-10-2007. Twee koude maanden gleden voorbij waarna er twee mensen met mij kwamen spelen. Dat was leuk, en ik mocht ook nog met ze mee !!! Daarna kwam ik in een heel warm huisje pfieuw wat een gezelschap meteen, kwam er een heel groot zwart monster op me af en begon te snauwen en grommen, heel eng, maar achteraf bleek het maar een ukkie, met last van kortademigheid haha. Affijn daar heb ik me 1e maand gelogeerd en het was reuze knus, ik kom er nog altijd graag.... Nadien ben ik in ijmuiden gaan wonen met me baasje wendy. Mijn baasje is een schatje, zorgt heel goed voor me en ook nu het even minder gaat staan ze dag en nacht voor me klaar. Ze werkt in een dierenpension met heel veel leuke collega`s die hebben ook hondjes en dat zijn mijn grote vriendjes geworden. Twee keer per dag loop ik rond in het bos en kan ik lekker spelen en ravotten. Zo groeide ik op, vol liefde en met heel veel vrijheid, wel kreeg ik soms gekke truitjes aan en dan leek ik wel een mode-pop, er werden zelfs dogtags voor me gemaakt en grote robuuste kettingen waarmee ik dan op de foto moest... Ja ik sta er mooi op... Als Legersoldaat, en gangster, maar ook als roodkapje en oranje-fan !!! Op het strans kom ik ook nog af en toe, ik wacht nog altijd op de dag dat het vriendje van me baasje met mij gaat zwemmen, maar dat is nogal een kou-kleun dus ik denk dat ik daarop heel lang kan wachten haha... En zo ging het maanden goed, en was ik een reuze tevreden Bull. Tot een op een dag ik tijdens het spelen ineens door met poten zakte en ik me heel beroerd voelde, ik wist niet wat er gebeurde maar me baasje en haar collega waren snel bij me, hebben me onderzocht en vonden dat ik toch naar en arts moest,... Brrrr In eerste instantie dachten ze dat er niet zo heel veel aan de hand was. Maar na een weekje kreeg ik een logee, senna me grote vriendin. Naja groot is ze niet hoor want ze kan twee keer onder me door hihi. Maar ze is wel heel lief. Het was heel gezellig die week. Maar op de laatste dag kreeg ik een hele dikke buik. En ik voelde me lusteloos, moe, en at niet, speelde niet, ik had nergens zin meer in. Toen nam me baasje me weer mee naar de dierenarts. Deze verwees ons meteen door naar een kliniek in Amsterdam om daar verdere onderzoeken te verichten. Daar hebben ze een hartprobleem geconstateerd en gaven mij medicijnen mee. Na een week was er nog weinig veranderd en mijn herstel nam geen aanstalte. Toen ik ook nog op valentijn avond het hele huis onderplaste was het de vriend van me baasje die een beter en grondiger onderzoek wilde en heeft dat ook gevonden. Me buik wilde gewoon niet weggaan en ik was net een ouwe sukkel. Hij vond een arts in ommen die gespecialiseerd is in cardiologie bij gezelschapsdieren. En daar heeft hij naartoe gebeld, probleem voorgelegd en we mochten meteen die maandag nog op bezoek komen. Dat was dus snel geregeld !!! In ommen was het een hele nette omgeving, aardige mensen en ze waren ook heel lief voor mij, Ze hebben heel veel verschillende tests bij mij gedaan waaronder een echo een ecg en rontgen en gewone foto`s ... De uitslag was als volgt: Ik heb een ernstig aangeboren hartafwijking. Helaas is er niks meer aan te doen. Het blijkt een klep te zijn die het bloed doorpompt naar de longen, deze sluit niet correct, en staat ook scheef. Daarnaast heb ik nog een gaatje tussen mijn hartkamers, en daarbovenop ook nog eens hartritme stoornissen,... Wat nu ? Een goede vraag want het is duidelijk dat ik niet oud zal worden. Een tijd is nooit te zeggen maar ze denken 3mnd, en dan per maand kijken hoe ik het ervanaf ga brengen. Dit in combinatie met heel veel medicijnen. Deze medicijnen zijn om het hartritme te sturen, om de druk in mijn hart te verlagen en om mijn vochtprobleem tegen te gaan, daarom moet ik nu heel veel plassen... Het hoort bij het leven, we gaan en we komen, maar we laten sporen achter en hopen dat het sporen zijn waar mensen een glimlach van krijgen. Ik hoop dat mijn baasje en jullie Glimlachen bij de sporen die ik achterlaat. Mijn ziekte werd ontdekt op 7-02-2009 en mijn baasje maakte deze site op 26-02-2009. Ik ben er voorlopig nog en jullie zijn nog niet van mij af. Momenteel gaat het goed met mij en ik doe de dingen nog altijd zoals ik dat deed. Want ze vinden dat mijn kwaliteit van leven voorop staat. En dan mag ik met mate nog doen wat ik wil.... Ik geniet van de tijd die ik nog heb, en hoop dat men dat ook van mij doet !!! Ik eet weer lekker, ben enthousiast en speel weer. Ik moet wel opletten met schrikken of het plotselinge hard rennen. |